Strategia Iranu w zakresie CBRN: były dyrektor Mosadu Szabtaj Szawit

Ujawnienie redakcyjne: ten artykuł opiera się przede wszystkim na publicznych wywiadach udzielonych przez zmarłego Shabtaja Szawita, byłego dyrektora Mosadu. Interpretacja wypowiedzi Szawita w odniesieniu do przygotowania ludności cywilnej i sektora komercyjnego jest wyłącznym stanowiskiem CBRNMASKS.COM. Zmarły Shabtaj Szawit, Mosad, Międzynarodowy Instytut ds. Zwalczania Terroryzmu przy Uniwersytecie Reichmana, Siły Obronne Izraela, rząd Izraela, OPCW i Organizacja Narodów Zjednoczonych nie są powiązani z CBRNMASKS.COM i nie poparli firmy ani żadnego oferowanego przez nią produktu. Analiza, wnioski dotyczące przygotowania oraz rekomendacje produktowe pochodzą wyłącznie od Davida Magena.

Publiczna debata na temat strategicznego zagrożenia ze strony Iranu koncentrowała się niemal wyłącznie na jednym pytaniu: czy Iran zdobędzie broń jądrową? Zmarły Shabtaj Szawit, były dyrektor Mosadu - izraelskiej służby wywiadu zagranicznego - uważał, że pytanie to jest zbyt wąskie.

Były dyrektor Mosadu Shabtaj Szawit ostrzegał: irański program broni strategicznej nigdy nie dotyczył wyłącznie bomby atomowej

W szczegółowym wywiadzie udzielonym publicznie Szawit argumentował, że doświadczenia Iranu podczas ośmioletniej wojny iracko-irańskiej pomogły skłonić go do podjęcia znacznie szerszej decyzji strategicznej. Według jego oceny irańskie przywództwo nie dążyło wyłącznie do uzyskania zdolności nuklearnych - chciało stworzyć całe spektrum niekonwencjonalnych zdolności, w tym pociski balistyczne, broń chemiczną, zdolności biologiczne i operacje cybernetyczne. Ocena ta zmienia sposób podejścia do przygotowania ludności cywilnej: nawet jeśli jeden program strategiczny zostanie opóźniony, uszkodzony lub ograniczony dzięki dyplomacji, szerszy system może nadal funkcjonować.

Analizę tę najlepiej czytać wraz z tekstami dr. Dany'ego Shohama na temat broni chemicznej i biologicznej Iranu oraz na temat zagrożenia irańskimi pociskami i przygotowania rodziny. Razem łączą obraz zagrożenia z jego konsekwencjami operacyjnymi i dla przygotowania ludności cywilnej.

Szef wywiadu stojący za tą oceną

Shabtaj Szawit był dyrektorem Mosadu od 1989 do 1996 roku, po ponad trzech dekadach służby w tej organizacji. Zanim został szefem Mosadu, zajmował stanowiska związane ze zbieraniem informacji wywiadowczych i dowodzeniem operacyjnym, w tym pracował w Iranie przed rewolucją islamską. Służył także w izraelskiej jednostce sił specjalnych Sajjeret Matkal, a później doradzał izraelskim instytucjom bezpieczeństwa narodowego. Lata jego kierowania Mosadem obejmowały przełomowy okres: koniec zimnej wojny, wojnę w Zatoce Perskiej w 1991 roku, irackie ataki rakietowe na Izrael, rosnące wpływy regionalne Iranu, przyspieszające rozprzestrzenianie technologii rakietowych oraz pojawianie się nowych obaw dotyczących broni niekonwencjonalnej. Szawit nie oceniał Iranu wyłącznie na podstawie badań akademickich ani publicznych doniesień - podchodził do tego jako były oficer wywiadu, który pracował w tym kraju, a później kierował organizacją odpowiedzialną za zbieranie zagranicznych informacji wywiadowczych o Iranie.

Wojna iracko-irańska zmieniła irańskie myślenie strategiczne

Doświadczenia Iranu podczas wojny iracko-irańskiej są kluczowe dla oceny Szawita. Irak szeroko stosował broń chemiczną przeciwko siłom irańskim podczas konfliktu - dochodzenia ONZ i wytyczne historyczne OPCW potwierdzają użycie przez Irak na dużą skalę iperytu siarkowego i środków paralityczno-drgawkowych. Irańscy wojskowi i cywile doświadczyli narażenia na iperyt siarkowy i środki paralityczno-drgawkowe, obrażeń układu oddechowego, uszkodzeń oczu i skóry, przewlekłych chorób oraz zgonów następujących wiele lat po pierwotnym narażeniu. Iran nadal zajmuje się ocalałymi, którzy dziesięciolecia później cierpią z powodu długotrwałych skutków tych ataków.

Szawit oceniał, że wynik wojny oraz podatność Iranu na iracką broń niekonwencjonalną pomogły doprowadzić w Teheranie do strategicznej decyzji o dążeniu do szerokiego zakresu zdolności, zamiast polegania wyłącznie na konwencjonalnych siłach zbrojnych. Innymi słowy, irańskie przywództwo nauczyło się, że kraj pozbawiony skutecznej strategicznej przeciwwagi może zostać zaatakowany bronią chemiczną, otrzymując jednocześnie ograniczoną praktyczną ochronę ze strony systemu międzynarodowego. To doświadczenie mogło wpłynąć na irańską politykę daleko poza bezpośredni konflikt.

Pełne spektrum niekonwencjonalnych zdolności

Szawit publicznie wskazywał kilka elementów szerszego irańskiego arsenału strategicznego: zdolności nuklearne, pociski balistyczne, broń chemiczną, zdolności biologiczne i operacje cybernetyczne. Elementy te nie pełnią identycznych funkcji - mogą się wzajemnie wzmacniać. Zdolności nuklearne zapewniają najwyższy poziom strategicznego odstraszania i status polityczny. Pociski balistyczne zapewniają zasięg, szybkość oraz możliwość zagrożenia odległym lokalizacjom. Środki chemiczne mogą skazić obszary lub zmusić ludzi do opuszczenia pozycji, nawet gdy ich ilość jest stosunkowo niewielka. Środki biologiczne mogą być trudne do wykrycia i przypisania sprawcy, potencjalnie przypominając naturalne ogniska chorób. Zdolności cybernetyczne mogą zakłócać działanie infrastruktury i reagowania kryzysowego bez konieczności przeprowadzania konwencjonalnego ataku wojskowego.

Wniosek dla sektora komercyjnego i obrony cywilnej nie polega na tym, że wszystkie te zdolności zostaną koniecznie użyte jednocześnie. Chodzi o to, że zakłócenie jednego elementu nie neutralizuje automatycznie całego systemu strategicznego.

Dlaczego pociski balistyczne mają znaczenie dla obrony przed zagrożeniami chemicznymi i biologicznymi

Materiał chemiczny lub biologiczny przechowywany w laboratorium jest niebezpieczny. Jego znaczenie strategiczne rośnie, gdy zostaje połączony z systemem przenoszenia. Krajowy program rakietowy może powodować niepewność co do zawartości nadlatującej głowicy - służby obrony cywilnej mogą być zmuszone do działania, zanim ustalą, czy uderzenie obejmuje konwencjonalne materiały wybuchowe, toksyczne chemikalia przemysłowe, bojowy środek chemiczny, materiał biologiczny czy skażenie radioaktywne. Ta niepewność sama w sobie ma wartość strategiczną dla przeciwnika: może zmuszać rządy do utrzymywania systemów wykrywania, zdolności medycznych, schronów, wyposażenia ochronnego i wyspecjalizowanych zespołów reagowania, nawet jeśli istnienie żadnej niekonwencjonalnej głowicy bojowej nie zostało jeszcze publicznie potwierdzone.

Debata nuklearna może przesłaniać inne zagrożenia

Wyłączne skupienie się na wzbogacaniu uranu może stworzyć niebezpieczną lukę w ocenie zagrożeń. Programy nuklearne wymagają dużych obiektów, specjalistycznego wyposażenia i złożonego monitorowania. Zdolności chemiczne i biologiczne mogą być niekiedy mniejsze, bardziej rozproszone i łatwiejsze do ukrycia w legalnie działających instytucjach - na uniwersytetach, w firmach farmaceutycznych, laboratoriach medycznych, ośrodkach badań rolniczych i wojskowych organizacjach badawczych. Większość prac prowadzonych w tych instytucjach jest legalna. Wyzwaniem wywiadowczym jest ustalenie, kiedy wiedza lub infrastruktura podwójnego zastosowania przekracza granicę między badaniami a rozwojem broni.

Samo posiadanie broni może zmienić zachowanie regionu, nawet bez jej użycia

Ocena Szawita w dużej mierze koncentrowała się na politycznej wartości zdolności strategicznych. Państwo posiadające potężną broń może rozszerzać swoje wpływy, sprawiając, że każda konfrontacja staje się bardziej niebezpieczna - rządy regionalne mogą działać ostrożniej, zagraniczni planiści wojskowi mogą zakładać większe ryzyko eskalacji, a organizacje zastępcze mogą działać pod ochroną silniejszego państwa. Odstraszanie nie usuwa jednak każdego zagrożenia dla ludności cywilnej. Konfrontacja regionalna może nadal obejmować konwencjonalne ataki rakietowe, uszkodzenia obiektów przemysłowych, przypadkowe uwolnienia substancji chemicznych, ataki dronów, działania organizacji zastępczych, sabotaż lub błędną kalkulację poniżej progu nuklearnego. Rodziny mieszkające w potencjalnym zasięgu broni strategicznej nie są więc chronione wyłącznie dlatego, że przywódcy mogą zostać powstrzymani przed użyciem swojej najbardziej niszczycielskiej opcji.

Co ta ocena oznacza dla przygotowania ludności cywilnej

Ostrzeżenie Szawita przemawia za szerszym podejściem do przygotowania. Najbardziej wiarygodny przekaz nie brzmi, że nadchodzi konkretny atak - lecz że szerokie zagrożenie strategiczne wymaga szerszego myślenia o przygotowaniu. Realistyczne przygotowanie rodziny powinno uwzględniać spektrum możliwych scenariuszy obejmujących zagrożenia chemiczne, biologiczne i radiologiczne, a także konwencjonalne ataki rakietowe, zamiast przygotowywać się wyłącznie na jeden konkretny rodzaj broni.

Dla rodzin oznacza to: ochronę dróg oddechowych odpowiednią dla różnych rodzajów zagrożeń; ochronę dla każdego członka rodziny, w tym niemowląt i dzieci; filtry wybrane na podstawie udokumentowanych parametrów działania; oraz świadomość, że ochrona dróg oddechowych jest jedną z warstw zabezpieczenia, a nie kompletną obroną. Rodzina powinna również mieć plan pozostania w miejscu schronienia, dekontaminacji, ewakuacji i komunikacji - a nie tylko plan zakupu maski.

Tworzenie praktycznego zestawu ochrony dróg oddechowych dla rodziny

Dorośli: izraelska maska 4A1 Black Diamond Simplex to lekka maska pełnotwarzowa wyprodukowana w Izraelu, wyposażona w panoramiczny wizjer, standardowe gwintowane połączenie z filtrem 40 mm, regulowaną uprząż nagłowną i port na napój. Przed przechowywaniem należy sprawdzić maskę.

Użytkownicy z brodą: izraelski kaptur PAPR Sapphire eliminuje problem uszczelnienia twarzy powodowany przez zarost. Przed przechowywaniem i użyciem należy sprawdzić baterie, stan kaptura, dmuchawę, filtr oraz połączenia przewodów.

Dzieci w wieku 2-8 lat: dziecięcy kaptur PAPR MAMTAK / Quartz wykorzystuje zasilaną dmuchawę do dostarczania przefiltrowanego powietrza pod dodatnim ciśnieniem do ochronnego kaptura - jest to bardziej realistyczna opcja dla małych dzieci niż szczelnie dopasowana maska dla dorosłych.

Niemowlęta i małe dzieci w wieku 0-2 lat: system ochrony niemowląt Multipro jest przeznaczony dla najmłodszych dzieci, które nie mogą używać standardowej maski przeciwgazowej.

Starsze dzieci w wieku 8-14 lat: izraelska dziecięca maska przeciwgazowa 10A1 to odpowiednie dla tej grupy wiekowej rozwiązanie pełnotwarzowe.

Filtry: CBRNMASKS.COM oferuje izraelskie filtry PA-12 i M80 Type 80 40 mm. Wybór filtra musi opierać się na udokumentowanych parametrach działania w odniesieniu do przewidywanego zagrożenia. Dodatkowe szczelnie zapakowane filtry zapewniają zapas wymienny dla gospodarstw domowych z wieloma osobami oraz podczas dłuższych zdarzeń.

Odkryj izraelski rodzinny zestaw CBRN lub pełną ofertę na CBRNMASKS.COM.

Chroń swoją rodzinę

4A1 dla dorosłych, Sapphire dla osób z brodą, MAMTAK / Quartz dla dzieci w wieku 2-8 lat, Multipro dla niemowląt. Szczelnie zapakowane filtry 40 mm do każdej maski. Izraelski rodzinny zestaw CBRN dla całego gospodarstwa domowego. CBRNMASKS.COM - izraelski sprzęt obrony cywilnej, w służbie od 2009 roku.

Źródła pierwotne

Analiza i wnioski dotyczące przygotowania: David Magen - były oficer dochodzeniowy ds. działań bojowych w Wydziale Doktryny i Szkolenia Dyrekcji Operacyjnej IDF; były oficer sztabowy Krajowego Urzędu ds. Sytuacji Nadzwyczajnych, odpowiedzialny za planowanie ciągłości działania władz lokalnych w regionie Hajfy. Założyciel CBRNMASKS.COM od 2009 roku. Zmarły Shabtaj Szawit, Mosad i Międzynarodowy Instytut ds. Zwalczania Terroryzmu przy Uniwersytecie Reichmana nie są powiązani z CBRNMASKS.COM i nie poparli firmy ani żadnego oferowanego przez nią produktu.

Powrót do bloga